ÖZEL GEREKSİNİMLİ ÇOCUKLARIN AİLELERİNİN KALEMİNDEN
YAŞAM ÖYKÜLERİ


EDİTÖR
YRD.DOÇ.DR DİLARA ÖZER

BU KİTAP ÖZEL SPORCULAR GENÇLİK VE SPOR DERNEĞİ YARARINA BASILMIŞTIR.



















Önsöz
     Böyle bir kitap hazırlama fikri 2005 yılında Ankara da Artı Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinin düzenlediği bir özel eğitim kongresinde oluştu. Bana bu fikri veren, kongredeki standlarda görüp, satın aldığım ve çok kısa sürede bitirdiğim Sayın Güzide Tekeş’ in çocuğu ile ilgili yaşadıklarını kaleme aldığı kitabı oldu. O zamana kadar kuşkusuz özel gereksinimli çocuğa sahip annelerin yazdığı birkaç kitap yayınlanmıştı. Ancak bu, okuduğum ilk kitaptı. Son derece doğal, gerçekçi ve bir o kadar da eğitici bulduğum bu kitabı okuduktan sonra zaman zaman ailelerle yaptığımız sohbetleri anımsadım. Bu okuduğum kitap bir annenin yaşadıklarıydı. Oysa tanıdığım bir çok aile çok farklı deneyimler yaşıyordu. Öyleyse, her ailenin kendine özgü, birbirinden farklı öyküsü olmalıydı. Bir şekilde onların deneyimlerini diğer anne ve babalara, her kademe ve programdaki eğitimcilere duyurmamız gerektiğini düşündüm.
     Bu kitapta öyküleri bulunan ailelerle çocuklarını Özel Sporcular Spor eğitim Programına (Akdeniz Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okuluna) getirdiklerinde tanıştık. Yaklaşık 4 yıllık bir dostluğumuz var. Bu sürecin başlangıcında programa katılan aile sayısı iki iken, çok kısa sürede büyük bir artış gösterdi. 100 aileye kadar ulaştı. Bu zaman içerisinde ailelerin desteği ile bir dernek bir de üniversitede bir merkez ( Akdeniz Üniversitesi Zihin ve Hareket Engeli Bulunan Çocuklar İçin Araştırma, Uygulama ve Eğitim Merkezi ) kuruldu. Aileler hafta içi koşuşturmanın ( özel eğitim merkezleri, özel sınıf) yanı sıra büyük bir özveri ile her Cumartesi ve Pazar sabah saatlerinde çocuklarını bu programa getirip götürdüler. Çocukları spor yaparken, onlar da bir araya gelerek sorunlarını tartıştılar, tüm çocuklar adına çözümler aradılar.
     Tüm ailelerin, yazdıkları öykülerde hemen hemen aynı kişilere defalarca içten teşekkürlerini sunmaları, beni ayrı bir teşekkür bölümü hazırlamaya yönlendirdi. Böylece, bu kitap, bir bakıma bu programı destekleyen, çeşitli olanaklar sunan ve çalışmalarımızda bize güç veren kişilere teşekkürlerimizi sunmamıza da bir vesile oldu.
     Öyküleri ailelerin bana getirirken yaşadıkları heyecanı unutamayacağım. Yazdıkları onlar için son derece özeldi. O zamana kadar bir sır gibi yaşadıkları duygularını ilk kez açıklamanın heyecanını yaşıyorlardı. Yazarken geçmişi yeniden yaşadıklarını ifade ederlerken, kat ettikleri mesafeden de gurur duyuyorlardı.
Umarım, bu kitap;
Aynı sorunları yaşayan ailelerin, durumu kabullenme ve sorunları çözmeleri için bir güç kaynağı,
Engelsiz çocuğa sahip ana babaların özel gereksinimli çocuklara ve ailelere yönelik tutumlarını ve bakış açılarını değiştirmeleri için önemli bir başlangıç,
Eğitimciler için de özel gereksinimli çocukları ve aileleri daha iyi anlamaları için yararlı bir kaynak olur.

Sevgi ve Saygılarımla
Yrd. Doç. Dr. Dilara Özer
Antalya , 28 Temmuz 2005



  Ana Sayfa    |       Dernek    |      Kayıt    |      İletişim